Yaşarken kaybetmek ...!

  • Eklenme Tarihi: 03 Mayıs 2018
  • Okunma: 1090
  • Yazar: Betül Toprak

Öldüğünde kaybedilenlerin acısıyla yarışırdı, acılarım birbirleriyle yarışır.

Neler düşünmedim ki !  Küçük kalbimde acı dağlaşmıştı .

Yükselecek yer ararken sığmıyor, göğsümü parçalıyordu .

Çöl ayazının kahkahaları mı dolmadı kulağıma yoksa,

Gökyüzünün karanlığı mı çekmedi ?

Beni içine çeken, yakalarıma yapışan karanlığın elleri,

Hissettiğim soyutlukta nasıl bu kadar somut bir acıya ev sahipliği yapabiliyordu bu güçsüz bedenim ? 
Çözebilmiş değilim ...

İçime yabancı olduğum gibi dışıma da yabancıyım ...

Anladım !

Kaybettim !

Acıttı ! 

Hissettim ! 

Aslında söylenecek o kadar çok şey var ki, yazmak gelmiyor içimden...

Hani bazen üşendiğin zamanlar olur .

Ne konuşmak istersin ne dinlemek .

Sadece izlemek gelir içinden.

Bazen sadece izlemek ...

Hiçbirimizin hiçbirimiz için bilmediği bir sürü yaşanmışlıkları var.

Ve hep içimizde sakladığımız  yalnızlıklar ...

Herşey geçti artık...

Acı dağı çöktü yerinde, yüreğim kulluğumun yeşiline kondu.

Büyüdü , Serpildi, çiçeklendi...

Tüm alemin kıskandığı,

Sana ne oldu ? Ne oldu sana Ey insan !

Etiketler:
YORUMLAR

Yorumunuz moderatörlerimiz onaylamadığı sürece sadece arkadaşlarınız tarafından görülecektir. İlginiz için teşekkür ederiz.

© 2014 Arz Haber. Tüm Hakları Saklıdır.
Sitemizdeki yazı, resim ve haberlerin her hakkı saklıdır. İzinsiz, kaynak gösterilmeden kullanılamaz!


YUKARI ÇIK
popüler cevap dünya atlası